آخرین راه  چاپ
تاریخ : سه‌شنبه 6 مرداد‌ماه سال 1388

آخرین راه 

بسیار  آرام   آمدم

شاید.. حتی.. پاورچین

آنقدر آرام که سایه ام نیز

احتیاط میکرد... مبادا

..آه..

گذر ازاین کوچه ها... اما

آنــگونـه کــه مــی پنــداشتم

آسـان نبــود

می ترســـیدم

از دیــدن ودیــده شدن

از دوبــاره ... بر لبــی بودن

در نـــگاهــی جــستجو شــدن

وباز دلشــکسته پـای پـس کشیـدن ورفـتن

آرام ...آرامــتر از

صـــدای قـــلبم

آرامتـر از طپش های درون سینه ام حتی

آرامـــتر آمــدم

وهــمینگونه آرام نیــز ...خـواهم رفــت

مـــرا... دیــگر نـــخواهــی دیــد

کــلامـی زمـن  دیگر... نـخواهـی شـــنید

وشـــایــد گاه.... قـــلم

بـاز بـــگرید...  

ونــاله ای برخـــیزد

ازســـوزش نـوک قـــلم

بــر واژه های.. دل ِشـــکسته ام

و از اشـــکهای دردآگـــین شــبانه ام

تا ردپــائی بــماند در شــعرم

در آغــوش تـــنهائی

در آشـــیانه شـــعر

در آغـــوش شـــعر

یا درکـــوچــه بــاغ هــای تـــرانــه ام

ودر کنج خلوت شعرم

و عطر... دلتنـــگی بپــاشـــد 

دیگر آرام خواهم گرفت..اگرچه بغض در گلــو

آه در ســـینه... تـــنهای تــنها

در دلشـــکستگی ء  شـــیداوش روحـــم

که در هــزاربــاره گی زنــدگیــم...

شـــکست آری شـــکست....

بــی هــیچ گنــاهی

امـــا

امــا...زیــن پــس.. مــرا نخواهـی دیــد

نـه تــو...نــه او...نـه هـــیچکس

تـــعجب نــکن

حـــتی اگـــر تــرا نــیز

صـــدا نکــنم...یــا چشــم بــرتـــو ببنـــدم

و خـــلــوتم را... زار بگـــریم

د یــگر جــز شـــعر... ازمن ... هیچ نمانده اســت

نه حتی در آشیانه هایم!!!

اما...مــن

هـــمیشه در ســکوت مــــیروم

مـــن آخـــر ..از بـــدرود بیـــزارم

از خــدا حــافظ   گـــفتن ها... در رنــجم

...

بـــسیار.. آخـــرگـــفته ام:

بــــدرود

تــوان بــاردیــگر گـــفتنم نیـــست

نــه دیـــگر بــاتــو...نــه

دیـــگر بــس اســـت ...مـــرا

ســـلامی آغـــاز نمــیکنم دیـــگر

کــه بــدرودی... در پــی داشــته بـاشــد

امــا بـرای تــو....  بــرای او

وبــرای هـــمه

در دل هـــزار هـــزار آرزوی خـــوب را

آرزو میــــکنــم

آه... آمـــدم به آرامـــی

میــروم دگـــربار... آهســــته

ودیگر نــخواهـــم خـــواند... حــتی زیــر لـــب

*هـــمسفر ..آهســـته تر.. ازکـــنار مـــن گـــذر

*راه تـــو.. راه مـــن اســت.. بــی تـــو کـُُـو

یـک هــمسفر

*هـــمسفر ایــن راه مـــا ..

*..راه عـــشق است و صـــفا

بـــردی از یـــاد مــــگر؟؟؟

تــــو وفـــای عـــشق مـــا؟

 این اما شــــعری بـــود

 در ... روزگـــاری...

کـه بـایــد فـرامــوشـش کنــم

در دوبــاره گـــی... شکـــستن

نـــه... دیــگر نــمیخوانم ...

...نمــی تــوانـم

...نمــی تــوانـم!!!

زیــن پـــس اما

زنــدگانـــیت خـــوش بــاد

کـــه مـــیدانـــم زین پس ...هـــــمیشه

هـــزار خــاطــره را با دل مــی کشـــم

با روح مـــی بـــرم

و در خــــود مــــیمـــیرم

نمیــــگویـــمت: بــامـــید دیــــدار

کــه دیــداری نــخواهــد بــود

نمیــگویــم ونه حتی

تا بـــعد....وآه

چــه بــی ثــمر بــود ایـــن گــذر

چــه پُـــر اثـر بـــر مـــن

فـــقط بــه فـــقط ..مـــیگویـــم تــرا

شـــاد باشـــی وخــوشبـــخت

کــامـــران باشـــی و در امــان خـــــدا

یــادت هـــمراه دلــم مـــیماند

در راه...راه ء رفـــــتن

یـــاد تــــو...تـــو ..و حــــتی تـــو

ای هـــمسفـــر..هـــمسفـــر..

!!!

فـــرزانه شـــــیدا 

جمعه ۳۰ شهریور ۱۳۷۸