شهر شعر -هند- به قلم اقای بیژن باران  چاپ
تاریخ : سه‌شنبه 17 اردیبهشت‌ماه سال 1387

SareeTaj

هند

 

در نبود انسان

 

100 میلیون سال پیش،

 

شبه قاره شناور

در تصادم با صفحه آسیا،

از قعر ملتهب مذاب زمین-

اورست سر سپید

باسمان سر کشید.

 

شطرنج، ادویه، صف فیلان، نویسش اعشار،

برهمن ودا، کلیله و دمنه، یوگا، مدارای گاندی،

جیغ طوطیان، غرش ببرهای بنگال.

 

پاره های جگر از مام وطن

در استبداد اعتقادات خشگ خلیج فارس

از آبی بیکران فاصله غروب غزلیات حافظ

به کرانه های سبز سلامت خود را رساندند.

 

در گرم نخل ماسه های مومبای-

کلان شهر فرهنگ و فن آوری،

با قامت برجهای بلند برابر هم؛

قصیده سیمان، قافیه شیشه

در 2 سوی خیابان، سایه در همیشه.

 

در سایه مشبک درختان تمر هندی*-

سوار ریکشا، بزیر سندل پا،

تن 22 سالگی ستاره ی بالیوود.

برشانه و میان، ساری.

از گلو به شکم، تند شعله ی کاری.**

پوست گندمی، باریک کمر، عریان-

6 خانه افشار محاط ناف، روبرو.

در یشم چشم، زمزمه وسوسه و شور

با تلفن همراه.

بر بالای تیر برق، از حال رفته میمون با صفا.

سر بلند مار، بر چینه دیوار.

 

آه ای کتیبه های کاما سوترا!

ای صحنه های عشوه و عشق!

از ساکنان سالیان سکوت و ثبات شما،

از نیای کولی آتش پرست دور،

از زیبای اخلاف آواره سفید و سیاه، راج گاپور***،

جدا شده الهه آواز و رقص پرشور-

زر در سربند، گردن بند، سینه بند،

درخشش برهنگی شکم و کمر-

نمایش سلامت جوانی پوست،

در شهر بزیر صدا و نور،

از 100 عدسی دوربین و چشم نزدیک و دور.

 

آه شکوه شهرت تنانگی عاج تاج محل

با شعر مرمر سفید منحنی و قوس!

جدا از سکون اعصار-

لحظه زیبا در حال گذر -

در وفور  انسان.

012708

ارجاعات به پیدایش هند در تصادم صفحه شنارو با صفحه تکتانیک آسیا؛ کوچ انبوه زردشتیان پس از پیروزی اعراب بر فلات ایران از 1000 سال پیش که در گجرات و بمبی (اکنون Mumbai نام دارد) کولونی پارسی را بوجود آورد؛ کوچ کولیان از هند به غرب با موسیقی ویژه آنها.  غزل حافظ طرفداران فراوان در هند داشت؛ ولی او از سفر بآنجا طفره رفت. نوشته شده تا قرن 19م تعداد کتب فارسی در هند، سرزمین ادب و علم، بیشتر از ایران نوشته شده.  اعداد اعشاری و صفر از هند به ایران؛ سپس به غرب وارد شد.  ریگ ودا کتاب دینی هندوان در 3 هزار سال پیش نوشته شد.  این کتاب همگن/ همزمان زبانی/ فرهنگی  اوستا ست. کلیله و دمنه، نام دو شغال، کتابی در 10 باب از زبان جانوارن‌است که برزویه پزشگ در قرن 6م از هندی به پهلوی ترجمه کرد؛ سپس ابن مقفع آنرا بعربی در آورد. رودکی آنرا بشعر دری نوشت که پاره ای از آن در کلیاتش آمده، این کتاب عربی در قرن 13 بفارسی ترجمه شد. بخش بزرگی از کتاب اختصاص به داستان این دو شغال دارد. یکی از داستانها در باره موش و گربه است.

 

بالیوود بزرگترین مرکز تولید فیلم در جهان، در مومبای با 13 میلیون جمعیت، است.  معبد مهر کاما سوترا از قرن 13م در متون و حجاریهای اروتیک در سواحل خلیج بنگال، جنوب کلکته، بجامانده. تاگور شاعر صاحب نوبل نوشت: "اینجا زبان سنگ بر زبان انسان رجحان دارد." تاج محل شهر آگرا داستان عشق یک زن ایرانی بنام ارحمند بانو با شاه جهان مغول در قرن 17م است.  معمار این مقبره مرمر سفید نزدیک پایتخت کنونی هند استاد عیسی، یک ایرانی دیگر، است.  گاندی جنبش استقلال هند را با مقاومت غیرخشن در 1947 به ثمر رساند.

* Tamarin درختی با میوه های خشگ، شکل باقلا در پوست قهوه ای که شهد ترش ملسی دارد؛ برای چاشنی غذا بکار می رود.

** ساری،پیرهن رنگین زنانه؛ کاری، ادویه غذایی.

*** هنرپیشه مرد نیمه قرن بیستم از هند- با بازی در فیلم آواره مو- آوازه جهانی یافت

 

به قلم اقای بیژن باران:

 

http://bejanbaran.blogfa.com/post-30.aspx