X
تبلیغات
پخش زنده جام جهانی
در جزیره ای زیبا تمام حواس زندگی می کردند:  چاپ
تاریخ : سه‌شنبه 7 اسفند‌ماه سال 1386
                                                                  
 
 
 در جزیره ای زیبا تمام حواس زندگی می کردند:
 
                               شادی .غم .غرور  .عشق
 
 روزی خبر رسید که به زودی جزیره به زیر آب خواهد رفت
 
 همه ساکنین جزیره قایق هایشان را آماده و جزیره را ترک کردند
 
اما عشق می خواست تا آخرین لحظه بماند  چون او عاشق جزیره بود
 
وقتی جزیره به زیر آب فرو می رفت عشق از ثروت
 
که  با  قایقی شکوه جزیره را ترک می کرد خواست و به او گفت
 
:آیا می توانم با تو همسفر شوم؟
 
ثروت گفت :نه! مقدار زیادی طلا و نقره داخل قایقم هست
 
و دیگرجایی برای تو وجود ندارد
 
پس عشق از غرور که با یک کرجی زیبا راهی مکان امنی می شد
 
 کمک خواست  غرور گفت: نه! چون تمام بدنت خیس و کثیف شده
 
و قایق زیبای مرا کثیف خواهی کرد.
 
غم در نزدیکی عشق بود. عشق به غم گفت : اجازه بده تا من
 
 با تو بیایم. غم با صدای حزن آلودگفت: من خیلی ناراحتم
 
 و احتیاج دارم تا تنها باشم.
 
عشق این بار سراغ شادی رفت و او را صدا زد اون آنقدر غرق
 
 شادی و هیجان بود که حتی صدای عشق را هم نشنید.
 
 
 آب هر لحظه بالا و بالاتر می آمد و عشق دیگر نا امید شده بود
 
 که ناگهان صدای سالخورده گفت : بیا من تو را خواهم برد سریع
 
خود را داخل قایق انداخت و جزیره را ترک کرد.
 
وقتی به خشکی رسیدند پیرمرد به راه خود رفت
 
 و عشق تازه متوجه شد کسی که جانش را نجات داده بود
 
 چقدر به گردنش حق دارد!
 
 عشق آنقدر خوشحال بود که حتی فراموش کرد نام پیر مرد را بپرسد !
 
عشق نزد علم که مشغول مسئله ای روی شنهای ساحل بود
 
 رفت و از او پرسید:آن پیرمرد که بود؟علم پاسخ داد: زمان ،عشق!؟
 
عشق با تعجب گفت: اما او چرا به من کمک کرد؟
 
 علم لبخندی خردمندانه زد و گفت: تنها زمان قادر
 
 به درک عظمت عشق است............